Статьятæ
"Æскъола куы фæдæн, раст йеуæд уыдис демократийы
,,Цы куы зæгъай, чи йæхи барæй ацыд, чи…
Земфирæ, Зинæ æмæ Изо уыцы рæстæджы райгуырдысты, кæд Бордзомæй
Гудзаргоммæ
Сæрды ам уæ бон нæ æсуыдзæн равзарат чи бынæттон
Турманты Валийайы хæдзар Суканатубаны хъæуы къуымтæй сæ рæсугъддæр
Къæлиндар
|
ახალი ამბები
„არავინ ჩვენი პატრონი არ არის“ — ქემერტელი სულხან კასრაძე ხელისუფლების უყურადღებობაზე
ქემერტელი სულხან კასრაძე ახლაკასპის მუნიციპალიტეტში, მეტეხის
დევნილთა დასახლებაში ცხოვრობს. 2008 წლის ომის შემდეგ საკუთარ
განცდილსა და დღევანდელ ყოფას იხსენებს.
მისი თქმით, მაშინ სოფელი დიდ საფრთხეში აღმოჩნდა, დღეს კი ადგილობრივი მოსახლეობა სახელმწიფოსგან მიტოვებულად გრძნობს თავს.
„პირველი ადგილი, სადაც რუსის ჯარი შემოვიდა, ყალათ უბანი იყო. იქ ბავშვი დაიღუპა, მამა გადარჩა. დედა რუსი ჰყავდა და რუსულად ესაუბრებოდა, მაგრამ რუსებმა არც კი მიიკარეს. ობოლ ბავშვსაც არავინ შეხედა,“ — ამბობს კასრაძე.
მისი თქმით, ომის დროს ქემერტის დიდ ციხეს აფარებდა თავს მთელი სოფელი. იქ თავს შედარებით უსაფრთხოდ გრძნობდნენ, რადგან მუდმივად რაკეტებით ბომბავდნენ.
სულხან კასრაძე დღესაც ბევრი ტკივილით საუბრობს სახელმწიფოზე. „ვისი ბრალია ახლა, რომ კობახიძე ბოდიალობს? მოსულა ის აქ ოდესმე? მინახავს თვალით?“ — კითხულობს იგი.
კასრაძე გვიჩვენებს ახლად გაშენებულ ბაღსაც. ამბობს, რომ ყველაფერს საკუთარი ძალებით აკეთებს, თუმცა მხარდაჭერა არავისგან აქვს:
„ვინ არის ჩვენი პატრონი? არავინ. ლტოლვილები უპატრონოდ დავრჩით. ვინც ყურადღებას მოგვაქცევს, ენაცვალოს ჩემი თავი ყველას, რომელი მთავრობაც არ უნდა იყოს, მაგრამ არავინ გვკითხულობს.“
გლეხი კონკრეტულ პრობლემებსაც ასახელებს. მისი თქმით, ტყეში შესვლა ჯარიმას უკავშირდება, მოსავლის შენახვის სათავსო არ აქვს, და წელს ორას ყუთამდე ვაშლის რეალიზაციას ვერ ახერხებს.
„მთავრობა მკითხავს რამეს? რა ქნას გლეხმა? გამოსავალი იქნებოდა ქარხნები ამოქმედებულიყო, სადაც წვენის ჩაბარებას შევძლებდით,“ — ამბობს ის.
კასრაძე იხსენებს, რომ ომამდე დიდ სახლსა და პადვალს ფლობდა. დღეს მხოლოდ ერთი პატარა სათავსო აქვს, სადაც კამპოტებს ალაგებს. „ეს ცხოვრებაა?“ — სვამს კითხვას.
„აქ გამგებელიც არის და საკრებულოც, მაგრამ არავინ ცდილობს გლეხის დახმარებას. არავინ ჩვენი პატრონი არ არის,“ — ამატებს სულხან კასრაძე.
მისი თქმით, მაშინ სოფელი დიდ საფრთხეში აღმოჩნდა, დღეს კი ადგილობრივი მოსახლეობა სახელმწიფოსგან მიტოვებულად გრძნობს თავს.
„პირველი ადგილი, სადაც რუსის ჯარი შემოვიდა, ყალათ უბანი იყო. იქ ბავშვი დაიღუპა, მამა გადარჩა. დედა რუსი ჰყავდა და რუსულად ესაუბრებოდა, მაგრამ რუსებმა არც კი მიიკარეს. ობოლ ბავშვსაც არავინ შეხედა,“ — ამბობს კასრაძე.
მისი თქმით, ომის დროს ქემერტის დიდ ციხეს აფარებდა თავს მთელი სოფელი. იქ თავს შედარებით უსაფრთხოდ გრძნობდნენ, რადგან მუდმივად რაკეტებით ბომბავდნენ.
სულხან კასრაძე დღესაც ბევრი ტკივილით საუბრობს სახელმწიფოზე. „ვისი ბრალია ახლა, რომ კობახიძე ბოდიალობს? მოსულა ის აქ ოდესმე? მინახავს თვალით?“ — კითხულობს იგი.
კასრაძე გვიჩვენებს ახლად გაშენებულ ბაღსაც. ამბობს, რომ ყველაფერს საკუთარი ძალებით აკეთებს, თუმცა მხარდაჭერა არავისგან აქვს:
„ვინ არის ჩვენი პატრონი? არავინ. ლტოლვილები უპატრონოდ დავრჩით. ვინც ყურადღებას მოგვაქცევს, ენაცვალოს ჩემი თავი ყველას, რომელი მთავრობაც არ უნდა იყოს, მაგრამ არავინ გვკითხულობს.“
გლეხი კონკრეტულ პრობლემებსაც ასახელებს. მისი თქმით, ტყეში შესვლა ჯარიმას უკავშირდება, მოსავლის შენახვის სათავსო არ აქვს, და წელს ორას ყუთამდე ვაშლის რეალიზაციას ვერ ახერხებს.
„მთავრობა მკითხავს რამეს? რა ქნას გლეხმა? გამოსავალი იქნებოდა ქარხნები ამოქმედებულიყო, სადაც წვენის ჩაბარებას შევძლებდით,“ — ამბობს ის.
კასრაძე იხსენებს, რომ ომამდე დიდ სახლსა და პადვალს ფლობდა. დღეს მხოლოდ ერთი პატარა სათავსო აქვს, სადაც კამპოტებს ალაგებს. „ეს ცხოვრებაა?“ — სვამს კითხვას.
„აქ გამგებელიც არის და საკრებულოც, მაგრამ არავინ ცდილობს გლეხის დახმარებას. არავინ ჩვენი პატრონი არ არის,“ — ამატებს სულხან კასრაძე.
Æндæр æмæ æндæр
Популярон ногдзинæдтæ
 |
Ацы фарсыл рапарахатгонд æрмæджытæ ирон æвзагмæ тæлмацгонд æрцыдысты Стыр Британийы æмæ Цæгат Ирландийы баиугонд паддзахады фæсарæйнаг хъуыддæгты минис¬трады финансон æххуысæй. Уыдоны мидис æнæхъæнæй авторы бæрндзинад у æмæ ницæй тыххæй нæй гæнæн æркаст цæуой куыд Стыр Британийы æмæ Цæгат Ирландийы баиугонд паддзахады фæсарæйнаг хъуыддæгты министрады æмæ, иумæйагæй, баиугонд паддзахады хицауады, позицийы равдыстдзинад. |
Materials published on this web-site are translated into Ossetian language with financial support of Foreign Commonwealth Office of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland. Their content is the sole responsibility of the author and can under no circumstances be regarded as reflecting the position of the Foreign Commonwealth Office of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland or more generally that of the United Kingdom Government. |
