Статьятæ
"Æскъола куы фæдæн, раст йеуæд уыдис демократийы
,,Цы куы зæгъай, чи йæхи барæй ацыд, чи…
Земфирæ, Зинæ æмæ Изо уыцы рæстæджы райгуырдысты, кæд Бордзомæй
Гудзаргоммæ
Сæрды ам уæ бон нæ æсуыдзæн равзарат чи бынæттон
Турманты Валийайы хæдзар Суканатубаны хъæуы къуымтæй сæ рæсугъддæр
Къæлиндар
|
ახალი ამბები
სოფელი პატარა ყელეთი ხაშურის მუნიციპალიტეტში, მთის კალთაზე, ბუნებას შერწყმული, მაგრამ მიუვალი ადგილია. აქამდე მისვლა ყველას არ შეუძლია.
აუცილებელია კარგი ამინდი, მანქანის გამძლეობა და ადგილობრივების მტკიცე გადაწყვეტილება, რომ ეს სოფელი ბოლომდე არ მიატოვონ.
„ჩვენი მერი ამოვიდა ამას წინათ და გაოცებულმა იკითხა: აქ როგორ ცხოვრობთო? სასწრაფო ამოდისო?“ — მიყვება გიორგი წიქარიშვილი, 27 წლის, სოფლის ერთ-ერთი ყველაზე ახალგაზრდა მცხოვრები.
გიორგის თქმით, გზა წლების განმავლობაში პატარა ყელეთის მთავარი პრობლემა იყო და ისევ არის. „ყოველ წელს 100 მეტრს აგებენ. შარშან არჩევნებზე 20 მეტრი დააგეს. წელს გამგეობის არჩევნებია და ალბათ კიდევ ეგეთი რაღაც მოხდება,“ — ამბობს ის.
პატარა ყელეთი დღეს სულ ხუთ ოჯახს მოითვლის. ეს იმდენია, რომ სოფელი არ გაქრეს, მაგრამ იმდენად ცოტაა, რომ განვითარებაზე მუდმივად საუბრობენ..
„უცხო არავინ მოდის აქ. გზა რომ არ არის, არც ინტერესი რჩება. გაზიც არ შემოგვიყვანეს — ცოტანი ხართ და ძვირი ჯდებაო. ალბათ, ყველგან რომ მორჩებიან გაზის და გზის დაგებას, აქ მერე მოვლენ,“ — ამბობს გიორგი.
სოფელში ცხოვრების გაგრძელება მისთვის თავისდაუნებური რისკი კი არა, არჩევანია.
„ქალაქიდან წამოვიდა, სოფელში უნდა ცხოვრება“
საუბარში გვიერთდება გიორგის მამა, შალვა წიქარიშვილი — ქალაქში მცხოვრები კაცი, რომელიც შვილს სოფლის საქმეში ეხმარება.
„ეგ ჩემი შვილია, იურისტი კაცია. ქალაქიდან წამოვიდა, სოფელში უნდა ცხოვრება. საქონელი გაიჩინა და ცოტა მომატების მხრივ ჩააკითხა გამგეობაში,“ — ჰყვება შალვა.
ახალგაზრდა მეურნის სურვილი — საქონლის რაოდენობის გაზრდა და საქმიანობის გაფართოება — ბიუროკრატიულ ბარიერს შეეჯახა.
„ბანკში გაგზავნეს. იქ უთხრეს: ერთი 50 სული უნდა გყავდეს, რომ მეურნეობის გაფართოებაში მოგეხმაროთო. 50 სული რომ ჰყავდეს, აქეთ ექნება ბანკი. ცოტა ხელის წაკვრა ხომ უნდა იყოს?“ — ამბობს შალვა.
მამა-შვილი ყოველდღიურობას შეძლებისდაგვარად უმკლავდებიან. შალვა ქალაქიდან ადის და, როგორც შეუძლია, ეხმარება.
„ცუდ ამინდში მანქანა ვერ ამოდის. აქ ადგილზე რატომ ვირჩევთ მთავრობას? გზა ხომ მაინც უნდა გაასწორონ,“ — ამატებს ის.
პატარა ყელეთი არც პირველი და, ალბათ, არც ბოლო სოფელია, რომელსაც მოსახლეობის სიმცირე, უგზოობა და უთანასწორო პირობები აშორებს განვითარებას. თუმცა აქაური ადამიანების სურვილი — იცხოვრონ და მოაშენონ მეურნეობა იქ, სადაც დაიბადნენ — ბოლომდე არ ქრება.
სოფელი თითქოს მუდმივ მოლოდინშია: ლოდინში გზაზე, გაზზე, მინიმალურ პირობებზე, რომელსაც სხვა ადგილებში ჩვეულებრივად აღიქვამენ.
მაგრამ იქ, სადაც 5 ოჯახი ცხოვრობს, სიცოცხლე მაინც გრძელდება — ნელა, ურთულეს პირობებში, მაგრამ მტკიცედ.
,,წამოვედი ქალაქიდან, მაგრამ სოფლამდე ვერ ამოვედი'' - პატარა ყელეთი
სოფელი პატარა ყელეთი ხაშურის მუნიციპალიტეტში, მთის კალთაზე, ბუნებას შერწყმული, მაგრამ მიუვალი ადგილია. აქამდე მისვლა ყველას არ შეუძლია.
აუცილებელია კარგი ამინდი, მანქანის გამძლეობა და ადგილობრივების მტკიცე გადაწყვეტილება, რომ ეს სოფელი ბოლომდე არ მიატოვონ.
„ჩვენი მერი ამოვიდა ამას წინათ და გაოცებულმა იკითხა: აქ როგორ ცხოვრობთო? სასწრაფო ამოდისო?“ — მიყვება გიორგი წიქარიშვილი, 27 წლის, სოფლის ერთ-ერთი ყველაზე ახალგაზრდა მცხოვრები.
გიორგის თქმით, გზა წლების განმავლობაში პატარა ყელეთის მთავარი პრობლემა იყო და ისევ არის. „ყოველ წელს 100 მეტრს აგებენ. შარშან არჩევნებზე 20 მეტრი დააგეს. წელს გამგეობის არჩევნებია და ალბათ კიდევ ეგეთი რაღაც მოხდება,“ — ამბობს ის.
პატარა ყელეთი დღეს სულ ხუთ ოჯახს მოითვლის. ეს იმდენია, რომ სოფელი არ გაქრეს, მაგრამ იმდენად ცოტაა, რომ განვითარებაზე მუდმივად საუბრობენ..
„უცხო არავინ მოდის აქ. გზა რომ არ არის, არც ინტერესი რჩება. გაზიც არ შემოგვიყვანეს — ცოტანი ხართ და ძვირი ჯდებაო. ალბათ, ყველგან რომ მორჩებიან გაზის და გზის დაგებას, აქ მერე მოვლენ,“ — ამბობს გიორგი.
სოფელში ცხოვრების გაგრძელება მისთვის თავისდაუნებური რისკი კი არა, არჩევანია.
„ქალაქიდან წამოვიდა, სოფელში უნდა ცხოვრება“
საუბარში გვიერთდება გიორგის მამა, შალვა წიქარიშვილი — ქალაქში მცხოვრები კაცი, რომელიც შვილს სოფლის საქმეში ეხმარება.
„ეგ ჩემი შვილია, იურისტი კაცია. ქალაქიდან წამოვიდა, სოფელში უნდა ცხოვრება. საქონელი გაიჩინა და ცოტა მომატების მხრივ ჩააკითხა გამგეობაში,“ — ჰყვება შალვა.
ახალგაზრდა მეურნის სურვილი — საქონლის რაოდენობის გაზრდა და საქმიანობის გაფართოება — ბიუროკრატიულ ბარიერს შეეჯახა.
„ბანკში გაგზავნეს. იქ უთხრეს: ერთი 50 სული უნდა გყავდეს, რომ მეურნეობის გაფართოებაში მოგეხმაროთო. 50 სული რომ ჰყავდეს, აქეთ ექნება ბანკი. ცოტა ხელის წაკვრა ხომ უნდა იყოს?“ — ამბობს შალვა.
მამა-შვილი ყოველდღიურობას შეძლებისდაგვარად უმკლავდებიან. შალვა ქალაქიდან ადის და, როგორც შეუძლია, ეხმარება.
„ცუდ ამინდში მანქანა ვერ ამოდის. აქ ადგილზე რატომ ვირჩევთ მთავრობას? გზა ხომ მაინც უნდა გაასწორონ,“ — ამატებს ის.
პატარა ყელეთი არც პირველი და, ალბათ, არც ბოლო სოფელია, რომელსაც მოსახლეობის სიმცირე, უგზოობა და უთანასწორო პირობები აშორებს განვითარებას. თუმცა აქაური ადამიანების სურვილი — იცხოვრონ და მოაშენონ მეურნეობა იქ, სადაც დაიბადნენ — ბოლომდე არ ქრება.
სოფელი თითქოს მუდმივ მოლოდინშია: ლოდინში გზაზე, გაზზე, მინიმალურ პირობებზე, რომელსაც სხვა ადგილებში ჩვეულებრივად აღიქვამენ.
მაგრამ იქ, სადაც 5 ოჯახი ცხოვრობს, სიცოცხლე მაინც გრძელდება — ნელა, ურთულეს პირობებში, მაგრამ მტკიცედ.
Æндæр æмæ æндæр
Популярон ногдзинæдтæ
 |
Ацы фарсыл рапарахатгонд æрмæджытæ ирон æвзагмæ тæлмацгонд æрцыдысты Стыр Британийы æмæ Цæгат Ирландийы баиугонд паддзахады фæсарæйнаг хъуыддæгты минис¬трады финансон æххуысæй. Уыдоны мидис æнæхъæнæй авторы бæрндзинад у æмæ ницæй тыххæй нæй гæнæн æркаст цæуой куыд Стыр Британийы æмæ Цæгат Ирландийы баиугонд паддзахады фæсарæйнаг хъуыддæгты министрады æмæ, иумæйагæй, баиугонд паддзахады хицауады, позицийы равдыстдзинад. |
Materials published on this web-site are translated into Ossetian language with financial support of Foreign Commonwealth Office of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland. Their content is the sole responsibility of the author and can under no circumstances be regarded as reflecting the position of the Foreign Commonwealth Office of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland or more generally that of the United Kingdom Government. |
