ცხინვალში ძირძველ ებრაელთაგან უკანასკნელი, რიბქა ჯინჯიხაშვილი ცხოვრობს. მისი ოცნებაა - ერთხელ მაინც ნახოს, როგორ ცხოვრობს მისი ხალხი ისრაელის მიწაზე. მის შესახებ სტატიას გაზეთი ,,ნიხასი'' აქვეყნებს.

,,მამაჩემი ვერ დაბრუნდა სამამულო ომიდან, დედაჩემი აღარ გათხოვდა და ასე სიღარიბეში გვზრდიდა მე და ჩემს ორ ძმას. ძმები დამეღუპნენ, მათი შვილები დიდი ხნის წინ წავიდნენ ისრაელში; საქართველოშიც მყავს შორეული ნათესავები, თუმცა მათ არასდროს მოვუკითხივარ. ძალიან კარგი ძმები მყავდა, ძალიან მიყვარდნენ, ყველას მათთან ვადარებდი და ვცხოვრობ ახლა ასე მარტო, ჩემს კატასთან ერთად." - ამბობს რიბქა ჯინჯიხაშვილი.

გასულ საუკუნემდე ცხინვალის მოსახლეობის უდიდეს ნაწილს ებრაელები შეადგენდნენ. 1917 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობის 39%-ს შეადგენდნენ.

ქალაქის ძველ ნაწილს დღემდე აქვს შემორჩენილი ,,ებრაელთა დასახლების" სახელწოდება, 2008 წლის ომის დროს ეს კვარტალი მნიშვნელოვნად დაზარალდა.




ცხინვალის დატოვება ებრაელებმა 1970-იანი წლებიდან დაიწყეს. 90-იანი წლების კონფლიქტის დროს კი ბევრი მათგანი ქართველებთან ერთად დევნილად იქცა. რიბქამ ვერ მოახერხა ქალაქის დატოვება და დღემდე მშობლიურ სახლში ცხოვრობს.

მისი მდგომარეობა ძალიან გართულდა მას შემდეგ, როცა მის სახლში დაუპატიჟებელმა სტუმრებმა იწყეს სიარული. ინფორმაციას პორტალი ,,ნიხასი" ავრცელებს. მათთან საუბრისას რიბქა ჯინჯიხაშვილი ამბობს, რომ - სრულიად უცხო ადამიანები მიდიან მასთან, თან მოაქვთ ათასი სიბინძურე და მოხუცზე ფიზიკურ ძალადობასაც კი არ ერიდებიან - ერთ-ერთმა მათგანმა კბილიც კი ჩაუმტვრია.

,,როცა კარი ჩაკეტილია, ძალით ამტვრევენ საკეტს. ერთხელ 12 ათასი რუბლი წამართვეს, მეორედ 23 ათასი, აღარ ვიცი რა ვიღონო. გაყარეთ ჩემი სახლიდან ეს ,,სტუმრები!" - ამბობს რიბქა ჯინჯიხაშვილი მიცემულ ინტერვიუში.



,,რიბქას საცხოვრებლის გარშემო ნაგვის მთებია აღმართული" - ვკითხულობთ ,,ნიხასის" სტატიაში, თუმცა რას აკეთებს ამ დროს ცხინვალის ხელისუფლება, გაურკვეველია.

ცხინვალელები აღნიშნულ ინფორმაციას სოციალურ ქსელში ეხმაურებიან. მათი უმეტესობა შეშფოთებულია მარტოხელა მოხუცის მდგომარეობით და მთავრობას სწრაფი რეაგირებისკენ მოუწოდებს; ნაწილი მოხუცთა თავშესაფარში წასვლას ურჩევს, ნაწილს კი გაზვიადებულად ეჩვენება მოხუცის ნაამბობი.



რიბქა მეზობლებისა და სხვა კეთილი ადამიანების დახმარებით ცხოვრობს. მათ მიაქვთ მასთან საკვები და სხვა საჭირო ნივთები.

,,ის საწყალი ქალია, ბევრი რამის გადატანა მოუწია - ძმები დაეღუპნენ, მათი შვილები შორს ცხოვრობენ. თვითონ მარტო ცხოვრობს, ხშირად მივდივარ ხოლმე მასთან და ცხელი წვნიანი და სხვა საკვები მიმაქვს." - ამბობს მეზობელი ინტერვიუში.