მარიამ ძულიაშვილი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ აძვში ცხოვრობს.

მან ეროვნულ გამოცდებზე ინგლისურ ენაში 78 ქულა მიიღო, მაქსიმალური - 80-დან. აბარებს ინგლისურ ფილოლოგიის ფაკულტეტზე ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში

აბიტურიენტებს რჩევას აძლევს, რომ არ ინერვიულონ იმიტომ, რომ ნერვიულობა ხშირად ადამიანს საკუთარი შესაძლებლობების გამოვლენაში ხელს უშლის:

,,სწორედ ნერვიულობის გამო შევცვალე სწორად დაწერილი 2 პასუხი და დამაკლდა ის 2 ქულა.  დაუღალავად შრომა ყოველთვის ფასდება.'' - ამბობს მარიამი.



მარიამი, როგორც აღვნიშნეთ, გამყოფი ხაზის მიმდებარე სოფელ აძვში ცხოვრობს.

აძვის სიახლოვეს რუსეთის სამხედრო ბაზაა. ეს ერთ-ერთი იმ სოფელთაგანია, სადაც რუსეთის სამხედრო ტექნიკა სულ რამდენიმე მეტრშია.

,,მინდა აღვნიშნო, რომ გამყოფ ხაზთან ცხოვრება საკმაოდ რთულია, ვინაიდან მას თან ახლავს შიში და ფიქრი იმაზე, თუ რა იქნება ხვალ და კიდევ რამდენი ხანი შევძლებთ საკუთარ სახლში ცხოვრებას. აქ ცხოვრება და სწავლა ყოველდღე უფრო და უფრო გაუსაძლისი ხდება, თუმცა მე და აქ მცხოვრები ყოველი ადამიანი ვიმედოვნებთ, რომ დადგება დღე, როდესაც დავიძინებთ და არ ვიფიქრებთ იმაზე, თუ რა იქნება ხვალ. სწავლა გამყოფ ხაზთან არცთუ ისე მარტივია. რთულია იღვიძებდე და ხედავდე გამყოფ ხაზს, რომელიც დღითიდღე ფართოვდება, თუმცა ეს სრულიად არ მაშინებს, პირიქით მაძლევს მოტივაციას, რომ ვისწავლო და განვვითარდე, რათა შევძლო და ყველანაირად დავეხმარო ჩემს ქვეყანას''- გვეუბნება მარიამი.



2008 წლის აგვისტოს ომის დროს მარიამი 4 წლის იყო.

,,ომის დროს 4 წლისაც არ ვიყავი შესაბამისად ბევრი არაფერი მახსოვს ყველაზე პატარა ვარ კლასში, თუმცა მახსოვს ჩემი ოჯახის წევრებისა და მეგობრების მიერ მოყოლილი ისტორიები ბომბების, ტანკების და ჩვენი გმირი ჯარისკაცების შესახებ, რომლებიც სამუდამოდ დარჩნენ მათ მეხსიერებაში. ბავშვების რაოდენობას რაც შეეხება, ჩემს კლასში ყოველთვის ყველაზე მეტი ბავშვი იყო (16). იყო ისეთი კლასებიც, სადაც 3-4 ბავშვია. მახსოვს, ხშირად ეწყობოდა ღონისძიებები ჩვენს გასამხიარულებლად. მეოთხე კლასში ვიყავი, მგონი, ცნობილი მომღერლები რომ ჩამოვიდნენ და კონცერტი გამართეს სკოლაში.'' - იხსენებს მარიამი.