,,42 წელი დასავლეთ საქართველოში ვიცხოვრეთ. ჩემი მშობლები რომ დაიღუპნენ, 21 წლის წინ, ფხვენისში გადმოვედით, შვილები დასავლეთში დარჩნენ" - გვიყვება ქსენია ნარიაშვილი. მოხუცი ცოლ-ქმრის შემოსავალი პენსიებია და იმით ფქვილს ყიდულობენ.
,,პურის ყიდვა ძვირი ჯდება, ამიტომ გამოცხობა მირჩევნია. პენსია არ გვეყოფა, იმიტომ, რომ წამლების ყიდვაც მიწევს. აგერ დღეს დილითაც წნევა მქონდა. არ შემეძლო გამოცხობა, მაგრამ ხვალ ყურძენი უნდა მოვკრიფოთ და პური დაგვჭირდება" - აგრძელებს საუბარს ქსენია ნარიაშვილი.
ამ დროს ეზოს გარეთ ნოშრევან ნარიაშვილი წუხს, რომ მისი სახლის გვერდით გამავალ ვიწრო გზაზე გაუვალი ტალახია:
,,მასწავლებლები და ბავშვები ამ ტალახიან გზაზე დადიან სკოლაში" - გვითხრა ნოშრევან ნარიაშვილმა.
,,ნუ ივლიან ამ გზაზე. ან ეს რა გზაა, ორღობეა" - უპასუხა მეზობელმა მედეა ციცქიშვილმა.
,,კილომეტრ გზაზე შემოვლას, არ ჯობია, ეს გააკეთონ?" - კვლავ ცხარობს ბატონი ნოშრევანი.
,,კილომეტრი არა ის, კარგი გზაც არის და იარონ იმ გზაზე სკოლაში" - არც მედეა ციცქიშვილი თმობს.
ნოშრევან ნარიაშვილი წუხს, რომ სასმელი წყლის მიწოდება ელექტროენერგიაზე დამოკიდებული. თუმცა მედეა ციცქიშვილი ამშვიდებს, რომ მას შემდეგ, რაც სოფელში გამრიცხველიანება დამთავრდა, დენი აღარ ჩაქრება.
ხაშურის მუნიციპალიტეტში, ტყიან ფერდობებს შორის შეყუჟულ სოფელ ლაშხევში
"ჩვენი მერი ამოვიდა ამას წინათ და გაოცებულმა იკითხა: აქ როგორ ცხოვრობთო? სასწრაფო ამოდისო?"
საინფორმაციო პორტალი მხარდაჭერილია ევროკავშირის (EU) და კონრად ადენაუერის ფონდის (KAS) მიერ, პროექტის "იმოქმედე საქართველოსთვის" ფარგლებში. საინფორმაციო მასალების შინაარსზე სრულად პასუხისმგებელია Qartli.ge და შესაძლოა, რომ იგი არ გამოხატავდეს დონორების შეხედულებებს.
სტატიის გამოყენების პირობები