რედაქტორის რჩევით
კალენდარი
სხვადასხვა
1 სექტემბერს შოთა ჩოჩიშვილი ოლიმპიური ჩემპიონი გახდა
46-წლის წინ, 1972 წლის 1 სექტემბერს, შოთა ჩოჩიშვილი, საბჭოთა კავშირის სახელით, ოლიმპიური ჩემპიონი გახდა. ოლიმპიურ ჩემპიონამდე, 10 წლით ადრე, ქარელის რაიონის ჩემპიონი იყო.

,,სოფელში გავიზარდე და როგორც ყველა სოფლელ ბიჭს, მშობლები არც მე მანებივრებდნენ. ფეხი ავიდგი თუ არა, მაშინვე საქმე გამომიჩინეს: გაზაფხულზე მამასთან და ძმასთან ერთად მიწას ვბარავდი, ზაფხულში წყაროდან წყალს ვეზიდებოდი, წისქვილში საფქვავს ვუთენებდი, მამას ტყეში დავდევდი, შემოდგომით სიმინდს ვამტვრევდი, ნამგლით ხმელ ფუჩეჩს ვჭრიდი, ჩამობერტყილ კაკალს ვკრეფდი და წვრილიანში თონის ჩასაკიდებელ ფიჩხს ვაგროვებდი...” - ეს ინტერვიუ გამოქვეყნებულია წიგნში ,,შოთა ჩოჩიშვილი“, რომელიც ნუგზარ შატაიძემ ოლიმპიური ჩემპიონის გარდაცვალების შემდეგ, გამოსცა.

შოთა ჩოჩიშვილი:
,,ტყეში დილაუთენია მივდიოდით. როგორც ყველა ბავშვს, მგლისა მეც მეშინოდა და მახსოვს, ერთხელ მამაჩემს ვკითხე - აქ მგელმა საით უნდა ჩამოიაროს-მეთქი. ამის გამო ხშირად დამცინოდნენ, მე კი ვცდილობდი ის შიში გულიდან როგორმე ამომეგდო. ამოვიგდე კიდეც. მაშინ შეძენილი გაბედულება და შეუპოვრობა მომავალში ძალიან გამომადგა. ტყიდან ჩამოსულებს, დედა ამოზელილ ლობიოსა და ცხელ-ცხელ ხაჭაპურებს გვახვედრებდა. ახლაც მახსოვს იმ ლობიოსა და ხაჭაპურის გემო... ‘’

,,15-16 წლის ბიჭი ვიყავი, როცა ასეთი რამ მესიზმრა: თეთრწვერიანმა, თეთრი სამოსით შემოსილმა მოხუცმა საჭიდაო ხალიჩაზე შემიყვანა, დამაჩოქა და თავზე ხელი დამადო. ჩემს წარმატებას მე სწორედ იმ მოხუცს ვუმადლი.“

,,დადგა ის დღე, როცა დედ-მამამ ჩემი, მერვეკლასელი ბიჭის სასწავლებლად გაგზავნა გადაწყვიტა. სწავლა ბორჯომში, სატყეო ტექნიკუმში უნდა გამეგრძელებინა. კარგად მახსოვს გამგზავრების წინა საღამო...… დედაჩემი ეზოში პურს აცხობდა, ჩუმად ტიროდა და მისი ცრემლები თონეში ცვიოდა. მეც ხელით ვიმშრალებდი თვალებს. არასოდეს დამავიწყდება ბორჯომი, ეს საოცარი ქალაქი, რომელმაც გულში ჩამიკრა და დამავაჟკაცა. რა დამავიწყებს მის ზღაპრულ პარკს, გოგიასა და პავლეს ციხეებს, ლომის მთას, ჩემს ტექნიკუმს, მასწავლებლებს, განსაკუთრებით მის დირექტორს, ქალბატონ ქსენია ხაჩიძეს და კიდევ თენგიზ გოგრიჭიანს, რომელმაც ჭიდაობას მაზიარა.“

1967-68 წლებში შოთა ჩოჩიშვილი ქარელის რაიონის ჩემპიონი გახდა, მაგრამ პირველი სერიოზული წარმატება მაშინ მოვიდა, როცა იგი გურამ პაპიტაშვილს შეხვდა.
1972 წელს ხმა გავარდა და ამ ხმამ თბილისშიც ჩამოაღწია, რომ ჩოჩიშვილი მიუნხენის ოლიმპიურ თამაშებზე მიჰყავდათ.

შოთა ჩოჩიშვილი: „თითქოს ყველაფერი გადაწყვეტილი იყო, მაგრამ არ ვიცი, რა მოხდა, ერთ მშვენიერ დღეს, კიევის საწვრთნელ ბაზაზე, ანდრეევმა დამიბარა და მითხრა _ საკავშირო სპორტკომიტეტის მესვეურებმა გადაწყვიტეს მიუნხენში სოლოდუხინი წაიყვანონო. რა თქმა უნდა, ელდა მეცა. ანდრეევი ჩემს დამშვიდებას შეეცადა, რას იზამ, ჯერ ახალგაზრდა ხარ, ყველაფერი წინა გაქვსო. ერთი სიტყვით, პირში ჩალაგამოვლებული გამომისტუმრეს. ჩამოვედი. ისე ვარ გამშრალი, დანა რომ დამკრან, წვეთი სისხლი არ გამომივა. არ გინდა სოფელში მისვლა? მაგრამ რას ვიზამ. ღვლევში რომ ავედი, კვირა დღე იყო, ბიჭებმა მაშინვე საჭიდაოზე გამაქანეს, სადაც შეჯიბრება ტარდებოდა. ძალიან ბევრს მეხვეწნენ, მაგრამ არ მიჭიდავია. არაფრის თავი არა მქონდა. მოწყენილი ვიჯექი და ჭიდაობას გულგრილი სახით ვუყურებდი. მეჩვენებოდა, რომ ყველაფერი სისულელე იყო, მეგონა, რომ ჩემი სპორტული კარიერა დამთავრდა და ტატამზე აღარასოდეს გამოვიდოდი. სწორედ ამ დროს საჭიდაოზე ვიღაცა მოვარდა - სადა ხარ, ბიჭო, პაპიტაშვილი გეძებსო!

,,მაშინვე გორში გავქანდი და გურამი ვნახე. იმან ახალი ამბავი მახარა: თურმე ანდრეევი კიევიდან მოსკოვში ჩასულა და საკავშირო სპორტკომიტეტის თავკაცებისთვის დაუსაბუთებია _ მიუნხენში ჩოჩიშვილი უნდა წავიყვანოთ და არა სოლოდუხინიო. ჩავედი თბილისში, იქ თვითმფრინავში ჩამსვეს და სასწრაფოდ მოსკოვში გადამაფრინეს.“

,,ეგრე ვიზრდებოდი. გამუდმებულმა შრომამ კარგად გამომჯეგა, ფიზიკური ძალა და ამტანობა შემძინა. ამტანი, ძლიერი და შეუპოვარი ყმაწვილი კი მშვენიერი მასალაა ძიუდოსთვის. რაღა დარჩა? - ნიჭი. ეს ნიჭი კი, ეტყობა, შთამომავლობით დამყვა: მთელი ჩემი სანათესავო ჭიდაობაზე გიჟდებოდა - მამაჩემი სამსონი კარგი ფალავანი იყო, დედაჩემის ძმა ვიქტორ ცხოვრებაძე - კიდევ უკეთესი, ხოლო ჩემი დეიდაშვილი, ჩემს ხელში გაზრდილი ბიჭი, ცხონებული კობა კურტანიძე მსოფლიოს ჩემპიონი გახლდათ. ეს ტრადიცია ჩემმა შვილებმაც გააგრძელეს: რამაზი ევროპის ორგზის პრიზიორი და არაერთი საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებულია. სამჯერ მოიგო საქართველოს ჩემპიონატი. რეზო კი მსოფლიო თასის მეორე პრიზიორი და საქართველოს ჩემპიონია სამბოში. ჯერ არ ვიცი, ჩემი შვილიშვილები რას იზამენ. ოთხი მყავს: შოთა, მარინე, გიორგი და დემეტრე. ორი რამაზისაა და ორიც - რეზოსი. რა ვიცი, ვნახოთ. ის პატრა, მგონი, პაპის კვალზე უნდა წავიდეს...’’

Print E-mail
FaceBook Twitter

სტატიის გამოყენების პირობები

ამავე კატეგორიაში
,,ამხანაგებო, მიესალმეთ პატარა ოხერის სტალინის სახელობის
კოლმეურნეობას!

,,ამხანაგებო, მიესალმეთ პატარა ოხერის სტალინის სახელობის კოლმეურნეობას!" - კვლავ გაისმა ტრიბუნიდან.

19:30 / 21.09.2019
როგორც qartli.ge-ს ჟურნალისტი შემთხვევის ადგილიდან იტყობინება,
ერთმანეთს ორი მსუბუქი ავტომობილი შეეჯახა
როგორც qartli.ge-ს ჟურნალისტი შემთხვევის ადგილიდან იტყობინება, ერთმანეთს ორი მსუბუქი ავტომობილი შეეჯახა
17:45 / 13.06.2019
მისი კარიერა პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ 1982
წლიდან იწყება. შეავსე ტექსტი და გამოსცადე საკუთარი თავი, რამდენად
კარგად იცნობ ქალაქის რჩეულს.
მისი კარიერა პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ 1982 წლიდან იწყება. შეავსე ტექსტი და გამოსცადე საკუთარი თავი, რამდენად კარგად იცნობ ქალაქის რჩეულს.
23:58 / 29.03.2019
შიდა ქართლის სამეფოს ისტორიაში არსებობს ცნობები მეფეთა ძმებს, აუფრო
მეტიც, მამასა და შვილს, ასევე, დედასა და შვილს შორის წარმოებული
ბრძოლების შესახებ.
შიდა ქართლის სამეფოს ისტორიაში არსებობს ცნობები მეფეთა ძმებს, აუფრო მეტიც, მამასა და შვილს, ასევე, დედასა და შვილს შორის წარმოებული ბრძოლების შესახებ.
22:20 / 21.03.2019
გთავაზობთ მორიგ სახალისო გამოკითხვას სოფელ ხიდისთავის შესახებ. ის
ერთ-ერთი დიდი დასახლებაა მუნიციპალიტეტში.
გთავაზობთ მორიგ სახალისო გამოკითხვას სოფელ ხიდისთავის შესახებ. ის ერთ-ერთი დიდი დასახლებაა მუნიციპალიტეტში.
01:01 / 28.02.2019
ვიდეორეპორტაჟი
მას თამაზ კუდუხაშვილი ჰქვია. პირველად თამაზის მამას, 84 წლის
დასასრულს, უნივერსიტეტის რექტორმა, პროფესორმა გიორგი სოსიაშვილმა
მოცემული ვებ გვერდი „ჯუმლას" ძრავზე შექმნილი უნივერსალური კონტენტის მენეჯმენტის სისტემის (CMS) ნაწილია. ის USAID-ის მიერ დაფინანსებული პროგრამის "მედია გამჭვირვალე და ანგარიშვალდებული მმართველობისთვის" (M-TAG) მეშვეობით შეიქმნა, რომელსაც „კვლევისა და გაცვლების საერთაშორისო საბჭო" (IREX) ახორციელებს. ამ ვებ საიტზე გამოქვეყნებული კონტენტი მთლიანად ავტორების პასუხისმგებლობაა და ის არ გამოხატავს USAID-ისა და IREX-ის პოზიციას.
This web page is part of Joomla based universal CMS system, which was developed through the USAID funded Media for Transparent and Accountable Governance (MTAG) program, implemented by IREX. The content provided through this web-site is the sole responsibility of the authors and does not reflect the position of USAID or IREX.

ავტორის/ავტორების მიერ საინფორმაციო მასალაში გამოთქმული მოსაზრება შესაძლოა არ გამოხატავდეს "საქართველოს ღია საზოგადოების ფონდის" პოზიციას. შესაბამისად, ფონდი არ არის პასუხისმგებელი მასალის შინაარსზე.